Oj jak pomyślę,że czekam mnie to znowu:)
Niestety taka kolej rzeczy....
Na mojego łobuza działała izolacja. On darł się w niebogłosy a ja ze stoickim spokojem zaprowadzałam do pokoju, sadzałam na sofie i mówiłam, że pogadam z nim jak się uspokoi.
Trwało to trochę (ale dzięki takim zabiegom nie zrobiłam mu nigdy krzywdy...heheh a wierz mi nieraz miałam ochote przylać).
Jak wychodził z pokoju i darł się dalej to ja za rękę zaprowadzałam bez słowa z powrotem.(czasami musiałam brać go na ręce bo się zapierał).
Dzięki temu nauczyliśmy się razem panować nad sobą a maluch opanował do perfekcji słowo przepraszam.
Po takiej akcji nigdy nie wracałam do tego co zrobił. Jak przeprosił to temat się kończył.
pozdrawiam

Moja będzie miała 5 lat i ciut się uspokoiła,ale pamietam jak bratanek miał 4 i córka znajomej.
Mówiłam meżowi,że jak można miec takie niegrzeczne dzieci,bo przecież nasza Ewelinka to był aniołek.Znajomi i rodzina mi mówili-ciesz się póki możesz,bo będzie w ich wieku to będzie taka sama.Nie wierzyłam-przeciez to nie możliwe,nie moja grzeczna Ewelinka.Zawsze usłuchała-a teraz??Diabeł...Więc chyba cztero i pięcio latki tak mają :)

Hehe mam córkę 4-letnią:) i także była grzeczna, spokojna, naprade godna pochwał. Z synkiem zawsze miałam urwanie głowy, ciągle bił, rozwalał wszystko i właził gdzie tylko się dało:) teraz on jest 100% spokojniejszy niż był a córka... jakby się zamienili charakterami w jedną noc. Ona stała się zaczepna, wszystkie kłutnie z synkiem ona zaczyna i do tego strasznie jest pyskata.. Ja mówię podniesionym głosem do niej a ona CO TY KRZYCZYSZ, NA MNIE NIE WOLNO KRZYCZEĆ!! ja powtarzam drugi raz a ona NO NIE KRZYCZ NA MNIE!!! W przeczkolu zawsze była aniołkiem, nie warjowała a się słuchała pań.. Teraz przyjeżdzamy z przeczkola i pytam co robiła a ona WARJOWAŁAM! Jak jeździliśmy w gości zawsze syn zachowywał się okropnie a teraz mi i mężowi aż czasem wstyt za córkę.. Mam cichą nadzieje że jej to minie bo czasem także opadają mi ręce nad nią...